آنان همان ورود در برزخ است . و در برزخ مىمانند تا قيامت كبرى بر پا شود ؛ در آن وقت از برزخ مىميرند و به قيامت كبرى زنده ميگردند . تمام افرادى كه مردند و رفتند يكى از پس ديگرى در برزخ ، از برزخ به عالم حشر و قيامت كبرى انتقال پيدا مىكنند . اگر مراد از اين سؤال كه « وعدهء خدا چه موقع ميرسد ؟ » مردن باشد ، اين چه سؤالى است ؟ همهء انسانها مىميرند و در ساعت معيّنى از دنيا ميروند ؛ موقعش براى انسان مشخّص باشد يا نباشد به اصل مطلب چه ربطى دارد ؟ اين تشكيك چه فائده‌اى دارد ؟ و اگر مراد از وعدهء خدا قيامت باشد ، كه اصلًا مشخّص نيست و از نقطهء نظر عرضِ زمان قابل تشخّص و تعيّن نيست . حالا فرض كنيد - بر فرض محال - پيامبر اكرم در جواب اين پرسش ، بفرمايد : چهل هزار و سى و پنج سال و سه ماه و چهار روز ديگر قيامت كبرى بر پا مىشود . اگر اين‌طور باشد شما قبول مىكنيد ؟ يا ميگوئيد : اين هم يكى از اكاذيب است كه ميگويد ؛ چون اين بُعد مسافت طولانى زمانى را كسى نمىتواند در مدّت عمر خود طىّ كند ، لذا دروغش آشكار نمىشود و فقط براى مردم ساده لوح و عامى مفيد است . آن كسى كه در صدد انكار است ، امور بديهى را انكار مىكند ، معجزات را انكار مىنمايد و حمل بر سحر و جادو مىكند ؛ اينچنين شخصى آيا إخبار رسول الله را به اين مدّت طولانى قيامت قبول